سخن سعدی بشنو که تو خود زیبایی

چند گویی که مرا پرده به چنگ تو درید

تشنگانت به لب ای چشمه حیوان مردند

چند چون ماهی بر خشک توانند طپید

خاصه آن وقت که در گوش کنی مروارید