کنند هر کسی از حضرتت تمنایی

که گر نریزی از دیده ام بپالاید

به انتظار تو آبی که می رود از چشم

به آب چشم نماند که چشمه می زاید

خلاف همت من کز توام تو می باید

شکر به دست ترش روی خادمم مفرست

و گر به دست خودم زهر می دهی شاید