که هر که وصل تو خواهد جهان بپیماید

شکر به دست ترش روی خادمم مفرست

و گر به دست خودم زهر می دهی شاید

تو همچو کعبه عزیز اوفتاده ای در اصل

من آن قیاس نکردم که زور بازوی عشق

عنان عقل ز دست حکیم برباید

نگفتمت که به ترکان نظر مکن سعدی