باشد که چو بازآید بر کشته ببخشاید

ترسم نکند لیلی هرگز به وفا میلی

تا خون دل مجنون از دیده نپالاید

بر خسته نبخشاید آن سرکش سنگین دل

ساقی بده و بستان داد طرب از دنیا

کاین عمر نمی ماند و این عهد نمی پاید

گویند چرا سعدی از عشق نپرهیزد