حدیث آن گه کند بلبل که گل با بوستان آید

ملامت ها که بر من رفت و سختی ها که پیش آمد

گر از هر نوبتی فصلی بگویم داستان آید

چه پروای سخن گفتن بود مشتاق خدمت را

چه سود آب فرات آن گه که جان تشنه بیرون شد

چو مجنون بر کنار افتاد لیلی با میان آید

من ای گل دوست می دارم تو را کز بوی مشکینت