رسید ناله سعدی به هر که در آفاق

به قامتی که تو داری قصیر می آید

به کشتن آمده بود آن که مدعی پنداشت

که رحمتی مگرش بر اسیر می آید

هم آتشی زده ای تا نفیر می آید