کدام دیده به روی تو باز شد همه عمر

تو را سریست که با ما فرو نمی آید

مرا دلی که صبوری از او نمی آید

که آب دیده به رویش فرو نمی آید

جز این قدر نتوان گفت بر جمال تو عیب

که مهربانی از آن طبع و خو نمی آید