نفسی می رود از عمر و یکی می آید

هر شکرپاره که در می رسد از عالم غیب

بر دل ریش عزیزان نمکی می آید

تا مگر یافته گردد نفسی خدمت او

سعدیا لشکر سلطان غمش ملک وجود

هم بگیرد که دمادم یزکی می آید