بذل تو کردم تن و هوش و روان

دعوت منعم نبود بی فقیر

آن عرقست از بدنت یا گلاب

آن نفسست از دهنت یا عبیر

وقف تو کردم دل و چشم و ضمیر

دل چه بود جان که بدو زنده ام

گو بده ای دوست که گویم بگیر