مرهم دل باشد از آن جعبه تیر

دل چه بود جان که بدو زنده ام

گو بده ای دوست که گویم بگیر

راحت جان باشد از آن قبضه تیغ

درد نهانی به که گویم که نیست

باخبر از درد من الا خبیر

عیب کنندم که چه دیدی در او