در دلم بود که جان بر تو فشانم روزی

از من ای خسرو خوبان تو نظر بازمگیر

گر چه در خیل تو بسیار به از ما باشد

ما تو را در همه عالم نشناسیم نظیر

باز در خاطرم آمد که متاعیست حقیر

این حدیث از سر دردیست که من می گویم

تا بر آتش ننهی بوی نیاید ز عبیر