که ز سر برگذشت سیلابش

هر که بی دوست می برد خوابش

همچنان صبر هست و پایابش

خواب از آن چشم چشم نتوان داشت

نه به خود می رود گرفته عشق

دیگری می برد به قلابش

چه کند پای بند مهر کسی