خون ما خود محل آن دارد

که نه اول به جان رسد کارش

خانه یار سنگ دل اینست

هر که سر می زند به دیوارش

که بود پیش دوست مقدارش

سعدیا گر به جان خطاب کند

ترک جان گوی و دل به دست آرش