کس نبیند که نخواهد که ببیند بازش

کس ندیدست به شیرینی و لطف و نازش

مطرب ما را دردیست که خوش می نالد

مرغ عاشق طرب انگیز بود آوازش

بارها در دلم آمد که بپوشم غم عشق