همچنان طبع فرامش نکند پروازش

بارها در دلم آمد که بپوشم غم عشق

آبگینه نتواند که بپوشد رازش

مرغ پرنده اگر در قفسی پیر شود

تا چه کردیم دگرباره که شیرین لب دوست

به سخن باز نمی باشد و چشم از نازش

من دعا گویم اگر تو همه دشنام دهی