گلی چو روی تو گر ممکنست در آفاق

هنوز لاف دروغست عشق جانانش

حکیم را که دل از دست رفت و پای از جای

سر صلاح توقع مدار و سامانش

نه ممکنست چو سعدی هزاردستانش