نصیحتگوی ما عقلی ندارد

که خود هرگز نمی گردد فراموش

حلالش باد اگر خونم بریزد

که سر در پای او خوشتر که بر دوش

بر او گو در صلاح خویشتن کوش

دهل زیر گلیم از خلق پنهان

نشاید کرد و آتش زیر سرپوش