مه دوهفته اسیرش گرفت و بند نهاد

مگر حلال ندارد مظالم درویش

دل شکسته مروت بود که بازدهند

که باز می دهد این دردمند را دل ریش

دو هفته رفت که از وی خبر نیامد بیش

رمیده ای که نه از خویشتن خبر دارد

نه از ملامت بیگانه و نصیحت خویش