تا عقل داشتم نگرفتم طریق عشق

بی دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

من گوش استماع ندارم لمن یقول

جایی دلم برفت که حیران شود عقول

آخر نه دل به دل رود انصاف من بده

چونست من به وصل تو مشتاق و تو ملول