آخر نه دل به دل رود انصاف من بده

من گوش استماع ندارم لمن یقول

تا عقل داشتم نگرفتم طریق عشق

جایی دلم برفت که حیران شود عقول

چونست من به وصل تو مشتاق و تو ملول

یک دم نمی رود که نه در خاطری ولیک

بسیار فرق باشد از اندیشه تا وصول