روزی سرت ببوسم و در پایت اوفتم

چونست من به وصل تو مشتاق و تو ملول

یک دم نمی رود که نه در خاطری ولیک

بسیار فرق باشد از اندیشه تا وصول

پروانه را چه حاجت پروانه دخول

گنجشک بین که صحبت شاهینش آرزوست

بیچاره در هلاک تن خویشتن عجول