که در خیال تو عقد نماز چون بستم

بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس

یکی منم که ندانم نماز چون بستم

نماز کردم و از بیخودی ندانستم

نماز مست شریعت روا نمی دارد

نماز من که پذیرد که روز و شب مستم

چنین که دست خیالت گرفت دامن من