من که در هیچ مقامی نزدم خیمه انس

در من از بس که به دیدار عزیزت شادم

خرم آن روز که جان می رود اندر طلبت

تا بیایند عزیزان به مبارک بادم

پیش تو رخت بیفکندم و دل بنهادم

دانی از دولت وصلت چه طلب دارم هیچ

یاد تو مصلحت خویش ببرد از یادم