ای که پندم دهی از عشق و ملامت گویی

یا گناهیست که اول من مسکین کردم

تو که از صورت حال دل ما بی خبری

غم دل با تو نگویم که ندانی دردم

تو نبودی که من این جام محبت خوردم

تو برو مصلحت خویشتن اندیش که من

ترک جان دادم از این پیش که دل بسپردم