سخن بگوی که بیگانه پیش ما کس نیست

مرا فرات ز سر برگذشت و تشنه ترم

چو می ندیدمت از شوق بی خبر بودم

کنون که با تو نشستم ز ذوق بی خبرم

به غیر شمع و همین ساعتش زبان ببرم

میان ما بجز این پیرهن نخواهد بود

و گر حجاب شود تا به دامنش بدرم