در آب دو دیده از تو غرقم

از زلف تو یادگار دارم

من کانده تو کشیده باشم

اندوه زمانه خوار دارم

و امید لب و کنار دارم

دل بردی و تن زدی همین بود

من با تو بسی شمار دارم