چو تو را بدین شگرفی قدم صلاح باشد

چو به ترک سر بگفتم چه غم از کلاه دارم

تن من فدای جانت سر بنده وآستانت

چه مرا به از گدایی چو تو پادشاه دارم

نه مروتست اگر من نظر تباه دارم

چه شبست یا رب امشب که ستاره ای برآمد

که دگر نه عشق خورشید و نه مهر ماه دارم