هزار بادیه سهلست با وجود تو رفتن

جمال حور نجویم دوان به سوی تو باشم

می بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوان

مرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشم

و گر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم