نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم

شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم

حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد