لشکر عشق سعدیا غارت عقل می کند

می نرود صنوبری بیخ گرفته در دلم

فکرت من کجا رسد در طلب وصال تو

این همه یاد می رود وز تو هنوز غافلم

تا تو دگر به خویشتن ظن نبری که عاقلم