چون چاره نماند و احتیالم

وز غایت تشنگی که بردم

در حلق نمی رود زلالم

بیچاره به رویت آمدم باز

از جور تو هم در تو گیرم

وز دست تو هم بر تو نالم

چون دوست موافقست سعدی