که وجودم همه او گشت و من این پیرهنم

تا خبر دارم از او بی خبر از خویشتنم

با وجودش ز من آواز نیاید که منم

پیرهن می بدرم دم به دم از غایت شوق

ای رقیب این همه سودا مکن و جنگ مجوی

برکنم دیده که من دیده از او برنکنم

خود گرفتم که نگویم که مرا واقعه ایست