در همه شهر فراهم ننشست انجمنی

برکنم دیده که من دیده از او برنکنم

خود گرفتم که نگویم که مرا واقعه ایست

دشمن و دوست بدانند قیاس از سخنم

که نه من در غمش افسانه آن انجمنم

برشکست از من و از رنج دلم باک نداشت

من نه آنم که توانم که از او برشکنم