گر همین سوز رود با من مسکین در گور

که نه من در غمش افسانه آن انجمنم

برشکست از من و از رنج دلم باک نداشت

من نه آنم که توانم که از او برشکنم

خاک اگر بازکنی سوخته یابی کفنم

گر به خون تشنه ای اینک من و سر باکی نیست

که به فتراک تو به زان که بود بر بدنم