با همه تیغ برکشم وز تو سپر بیفکنم

پیشم از این سلامتی بود و دلی و دانشی

عشق تو آتشی بزد پاک بسوخت خرمنم

شهری اگر به قصد من جمع شوند و متفق

چند فشانی آستین بر من و روزگار من

دست رها نمی کند مهر گرفته دامنم

گر به مراد من روی ور نروی تو حاکمی