قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم

اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم

چنانت دوست می دارم که گر روزی فراق افتد

تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

دلم صد بار می گوید که چشم از فتنه بر هم نه