و گر فردا به زندان می برندم

مرا تا نقره باشد می فشانم

تو را تا بوسه باشد می ستانم

به نقد این ساعت اندر بوستانم

جهان بگذار تا بر من سر آید

که کام دل تو بودی از جهانم