بر من مده که خویشتن اقرار می کنم

چون دست قدرتم به تمنا نمی رسد

صبر از مراد نفس به ناچار می کنم

همسایه گو گواهی مستی و عاشقی

من بعد از این نه زهد فروشم نه معرفت

کان در ضمیر نیست که اظهار می کنم

جانست و از محبت جانان دریغ نیست