کنون دم درکش ای سعدی که کار از دست بیرون شد

که من تا آشنا گشتم دل خرم نمی بینم

نم چشم آبروی من ببرد از بس که می گریم

چرا گریم کز آن حاصل برون از نم نمی بینم

به امید دمی با دوست وان دم هم نمی بینم