نو ارادت نه که از پیش غرامت بروم

ترک سر گفتم از آن پیش که بنهادم پای

نه به زرق آمده ام تا به ملامت بروم

من هوادار قدیمم بدهم جان عزیز

گر رسد از تو به گوشم که بمیر ای سعدی

تا لب گور به اعزاز و کرامت بروم

ور بدانم به در مرگ که حشرم با توست