عجب از کشته نباشد به در خیمه دوست

گر تو بالای عظامش گذری وهی رمیم

طمع وصل تو می دارم و اندیشه هجر

دیگر از هر چه جهانم نه امیدست و نه بیم

عجب از زنده که چون جان به درآورد سلیم

سعدیا عشق نیامیزد و شهوت با هم

پیش تسبیح ملایک نرود دیو رجیم