سخنهای پیران نگیرد فروغ

برو آفرین کرد گودرز و طوس

که خورشید بر تو ندارد فسوس

بنزدیک تو بند و رنگ و دروغ

مباد این جهان بی سرو تاج شاه

تو بادی همیشه ورا پیش گاه

چنین گفت رستم که شب تیره گشت