بباشیم و تا نیم شب می خوریم

تو بادی همیشه ورا پیش گاه

چنین گفت رستم که شب تیره گشت

ز گفتارها مغزها خیره گشت

دگر نیمه تیمار لشکر بریم

ببینیم تا کردگار جهان

برین آشکارا چه دارد نهان