سعدیا زهر قاتل از دستش

ما بر این در گدای یک نظریم

دوست چندان که می کشد ما را

ما به فضل خدای زنده تریم

گو بیاور که چون شکر بخوریم

ای نسیم صبا ز روضه انس

برگذر پیش از آن که درگذریم