گویی همه روحست که در پیرهنست آن

در سرو رسیدست ولیکن به حقیقت

از سرو گذشتست که سیمین بدنست آن

هرگز نبود جسم بدین حسن و لطافت

خالست بر آن صفحه سیمین بناگوش

یا نقطه ای از غالیه بر یاسمنست آن

فی الجمله قیامت تویی امروز در آفاق