سعدی سر سودای تو دارد نه سر خویش

عیبش نتوان گفت که بی خویشتنست آن

نزدیک من آنست که هر جرم و خطایی

کز صاحب وجه حسن آید حسنست آن

هر جامه که عیار بپوشد کفنست آن