آنک سر دشمنان و سندان

بس جامه فروختست و دستار

بس خانه که سوختست و دکان

ما را سر دوست بر کنارست

چشمی که به دوست برکند دوست

بر هم ننهد ز تیرباران

سعدی چو به میوه می رسد دست