سعدی به روزگاران مهری نشسته در دل

از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران

چندین که برشمردم از ماجرای عشقت

اندوه دل نگفتم الا یک از هزاران

بیرون نمی توان کرد الا به روزگاران

چندت کنم حکایت شرح این قدر کفایت

باقی نمی توان گفت الا به غمگساران