دو خواب آلوده بربودند عقل از دست بیداران

دو چشم مست میگونت ببرد آرام هشیاران

نصیحتگوی را از من بگو ای خواجه دم درکش

چو سیل از سر گذشت آن را چه می ترسانی از باران

گر آن ساقی که مستان راست هشیاران بدیدندی