صبح دمید و روز شد خیز و چراغ وانشان

سخت به ذوق می دهد باد ز بوستان نشان

گر همه خلق را چو من بی دل و مست می کنی

روی به صالحان نما خمر به زاهدان چشان

طایفه ای سماع را عیب کنند و عشق را